Samen op weg naar meer zelfstandigheid
In Pratumplaats van Reinaerde wonen 25 jongvolwassenen met een licht verstandelijke beperking. Zij worden ondersteund in hun dagelijks leven om te groeien in zelfstandigheid, ieder in een eigen appartement met badkamer en keuken. In gemeenschappelijke ruimtes kunnen ze elkaar ontmoeten. HevoFame ontwikkelde deze locatie in samenwerking met Reinaerde en woningcorporatie GroenWest.
interview met Courtney, Natasja en Tycho“Daar komt Tycho aan”, zegt Natasja als ze voetstappen op de gang hoort. Ze zit met Courtney in de gemeenschappelijke woonkamer. Ze bespreken wat ze vanavond gaan eten. Soep voor Natasja, zuurkoolschotel voor Courtney. Hoe ze weten dat het Tycho is? “Als je al zo lang in hetzelfde gebouw woont, ga je elkaars geluiden herkennen.”
Tycho, Natasja en Courtney schuiven aan voor een gesprek over hun leven aan de Pratumplaats. Hoe is het om je eigen appartement te hebben? En om samen te leven met 25 bewoners?
Voor veel bewoners is de Pratumplaats een grote stap naar meer zelfstandigheid. Tycho en Courtney woonden hiervoor op de Heivlinder, ook een locatie van Reinaerde. Natasja woonde eerst binnen een andere organisatie. Tycho was al tijdens de bouw van de Pratumplaats betrokken. Hij kwam elke week kijken en deed verslag aan zijn begeleiders. “Hij maakte foto's en hield ons op de hoogte van de voortgang”, herinnert begeleider Maaike Nieland zich.
Bij de Heivlinder hadden de bewoners een kamer en was het leven meer groepsgericht. “Hier op de Pratumplaats ben ik meer op mezelf”, vertelt Tycho. Wat dat betekent? “Een eigen appartement, dat ik naar wens kon inrichten. Zelf koken. Eigenlijk kan ik hier alles zelf doen.” Bewoners hebben meer vrijheid. “Ik kan dus ook een paar uur later uit bed komen”, zegt hij met een grijns.
Verhuizen naar de Pratumplaats was
voor sommigen echt een grote stap
Vaste contactmomenten
“Bewoners bepalen hun eigen ritme, maar wel in overleg met ons”, licht Maaike toe. “Iedere bewoner heeft vaste contactmomenten: de één heeft er twee in de week, de ander vijf. En in de woonkamer zijn vier groepsmomenten per dag: koffie, lunch, avondeten en ’s avonds frisdrank met een spelletje. Ze mogen zelf kiezen of ze daarbij zijn of niet.” Die flexibiliteit wordt gewaardeerd. “Het fijnste vind ik dat het vrijblijvend is”, zegt Natasja. “Dat ik zelf kan bepalen met wie ik omga en wanneer.” Tycho is het daarmee eens: “Het is leuk, zolang ik nergens toe verplicht ben.” Dat is belangrijk voor hem. “Op de Heivlinder had ik veel meer regels. Hier heb ik maar drie regels afgesproken met mijn regiebegeleider.”
Onderlinge afspraken
Toch hebben de bewoners ook onderling afspraken gemaakt over hoe zij met elkaar omgaan. Courtney en Tycho zitten in de cliëntenraad, die de huisregels op papier zette. Tycho haalt het boekje tevoorschijn: een paar pagina's aan afspraken die ze samen hebben bedacht zodat het samenleven zo soepel mogelijk verloopt. De belangrijkste regel? “Respectvol met elkaar omgaan”, vindt Courtney. Tycho noemt een andere: “Na 22:00 uur is het stil op de gang.”
Opeens alles zelf doen
Het gebouw aan de Pratumplaats vraagt van bewoners veel zelfstandigheid. Meer dan bij de Heivlinder, waar veel van hen hiervoor woonden. Maaike en haar collega’s hadden daar in het begin hun bedenkingen bij. “Het was voor sommigen echt een grote stap”, zegt zij. “Het betekende dat ze opeens alles zelf moesten doen: van de vuilnisbak buitenzetten tot de wc schoonmaken en van boodschappen doen tot koken. In het begin gaven we bewoners daarom bijvoorbeeld kookbegeleiding. Dat gaat intussen prima, dus nu denken we eerder mee over gezonde voeding en je geld slim uitgeven.” Boodschappen doen vinden Courtney, Tycho en Natasja zelfs leuk. “Behalve die hoge prijzen dan”, zucht Tycho.
We helpen bewoners te groeien
binnen hun kunnen
Samen in de buurt
Hoewel iedereen zijn eigen appartement heeft, zoeken de bewoners elkaar wel op. Soms gaan ze samen iets gezelligs doen in de buurt. “Vooral bij Maximus, de bierbrouwerij hiernaast”, vertelt Courtney. “Daar gaan we wel eens wat drinken of eten. Ik ga ook wel eens in de buurt wandelen. En verder ga ik graag naar restaurant Landhuis in de Stad. Dat is ook waar ik werk.” Natasja: “Soms gaan we met een paar bewoners naar een rommelmarkt, wandelen of bij elkaar koffiedrinken. Of naar De Wilg, een organisatie voor mensen met een beperking. Voor een meidenuitje, een discoavond of kookles.”
Ze weten elkaar ook te vinden voor praktische hulp. Natasja: “Ik fiets drie dagen per week naar mijn werk bij een woonzorgcentrum. Als mijn fiets kapot is, vraag ik Tycho. Hij is handig met zijn handen.” Tycho maakt meubels bij de dagbesteding van Reinaerde. “Ik heb genoeg gereedschap liggen”, zegt hij. “Laatst was de trapper van Natasja's fiets kapot. Die heb ik toen gefixt.” Hoe noemen ze elkaar eigenlijk: vrienden of buren? Natasja moet lachen: “Dat ligt eraan!” Maaike: “Daarom gebruiken we 'medebewoners’.”
Ik vind het fijn dat ik zelf kan bepalen
met wie ik omga en wanneer
TYCHO
Kijken naar de toekomst
Maaike ziet dat bewoners van de Pratumplaats goed kunnen oefenen met op zichzelf wonen. “Het doel is om uiteindelijk nóg zelfstandiger te gaan wonen”, vertelt zij. “We helpen bewoners daarnaartoe te werken: om te groeien in de mogelijkheden binnen hun eigen kunnen.” Een mogelijke vervolgstap is wooncomplex De Vuursche in Vleuterweide. “Daar heb je echt een volledig appartement met eigen voordeur.” Daar wordt dus ook meer verwacht van bewoners. “Zij hebben ook vaste afspraken, maar wel minder. Bewoners die daarnaartoe gaan, oefenen er hier al mee.” Niet iedereen zal die stap zetten, erkent Maaike. “Sommigen zijn er op een gegeven moment klaar voor. En voor anderen blijft de Pratumplaats helemaal hun plek.”
