Wie gaat er mee struikroven?
Relatiemagazine 360°, najaar 2025, rubriek 'Vanuit het nulpunt', aan het woord: Marjolein Bezemer.
8 januari 2026
Op een frisse herfstdag sta ik met een schop in de hand op een braakliggend terrein tussen zo’n twintig andere mensen. We dragen witte hesjes met daarop: ‘Struikrover’. En ja, wij zijn zo gek om op een vroege zaterdagochtend struiken te redden. Over verbindend gesproken.
We worden nieuwsgierig aangekeken door voorbijgangers, maar het is simpel uit te leggen. Op deze plek wordt een nieuwe wijk gebouwd. Nieuwe woningen zijn nodig, daar is iedereen het over eens. Alle planten die nu op de toekomstige bouwplaats groeien, worden verwijderd. Ook nodig, want bouwen vraagt om ruimte. Het is de uitdaging om nieuwbouwtuinen vanaf de start niet te betegelen, maar te vergroenen. En daar komen de struikrovers in beeld. Zij redden prachtige struiken, jonge bomen en andere vaste planten. Een groene wijk is straks namelijk niet alleen fijn voor de vogels, maar ook aantrekkelijker voor bewoners en gebruikers. Groen zorgt voor meer geluksgevoel én het kan de waarde van het vastgoed doen stijgen.
Als de woningen af zijn, zijn de tuinen nog kaal. Nieuwe planten kosten een vermogen. Veel mensen kiezen op dat moment voor tegels. Behalve... als bewoners die struiken gratis kunnen ophalen uit de zogeheten rooftuin. In een groene tuin vinden vogels, bijen en andere dieren snel een onderkomen. Zo redden we struiken én hele ecosystemen.
Ecosystemen zijn fijnmazige netwerken waarin alles met elkaar verbonden is; van de kleinste bodemdiertjes tot de grootste boom. In de natuur is die verbondenheid logisch. Kleine geveltuinen, een heg, een linde op de hoek van de straat; het is nooit alleen die plant of die boom. Een zomereik is bijvoorbeeld een toevluchtsoord voor wel 400 diersoorten. Het kan zomaar een feest van onzichtbaar leven zijn waar je dagelijks voorbijfietst.
Ik heb die struikroofdag wel vijftig kleine vlinderstruiken gered. We staan dan niet alleen in verbinding met elkaar (‘kijk ons eens lekker bezig zijn!’), maar ook met de plek en de planten en dieren die daar leven. Laten we de stad en alles wat leeft iets meer als ecosysteem behandelen. Wie weet levert het naast saamhorigheid en meer natuur ook gelukkige bewoners en aantrekkelijke wijken op.
Marjolein Bezemer maakt als tekstschrijver, journalist en podcastmaker hoopvolle verhalen over natuur, duurzaamheid en klimaat. Ze schrijft over klimaatadaptatie, water, regeneratieve landbouw, grondstoffentransitie en wilde natuur voor overheden, (natuur)organisaties en bedrijven. Onlangs werd haar eerste podcast Brabantse Bomen gepubliceerd. Haar doel is om mensen te enthousiasmeren én in beweging te krijgen voor een groene, eerlijke samenleving.
Relatiemagazine
Dit artikel is opgenomen in ons relatiemagazine 360°, najaar 2025.
Ook interessant
